بنی عباس، (حکومت: ۱۳۲-۶۵۶ق) از مشهورترین سلسلههای خلافت اسلامی که بیشتراز پنج قرن در محدوده فعلی خاورمیانه حکومت داشتند. عمل امام راست گو (ع) و امامان آتی، در حین بنیعباس بود. دراین عصر، امامان و علویان و رهروان آن ها، در فشار و سرکوب شدیدی بودند. سیاست امامان در قبال حاکمان بنیعباس، تقیه و غربت از قیام و گاه گفتگوی مصرح با مسجد قبا مشهد خلیفه بود.
اولی قیام معروف علویان در طی عباسیان، قیام نفس زکیه و برادرش ابراهیم در ۱۴۵ق علیه منصور بود. قیام شهید فخ نیز در ۱۶۵ق بوسیله حسین بن علی علیه هادی عباسی شکل آدرس مسجد قبا مشهد گرفت.
کلیه خلفای بنیعباس از نسل محمد بن علی، نوه ابنعباس، مفسر دارای شهرت بودند. محمد بن علی داعیه می کرد که ابوهاشم، نوه امام علی (ع)، اورا به وصایت و امامت بنیهاشم گزینش نموده است. ابومسلم، داعی دارای اسم و رسم عباسیان، در ۱۲۹ق از مرو قیام علیه بنیمروان را استارت کرد که به سقوط آنها و آغاز خلافت عباسیان سبب ساز شد. پایگاه حکومت بنیعباس، بغداد بود. مشهورترین خلفای این سلسله، منصور (۱۳۶-۱۵۸ق)، هارون (۱۹۳-۱۷۰ق) و مامون (۱۹۸-۲۱۸ق) بودند. مستعصم واپسین خلیفه این سلسله بوسیله هلاکو خان امیر مغولها در سال ۶۵۶ق رزرو مسجد قبا مشهد کشته شد.
تبار
تمامی خلفای عباسی از نسل محمد بن علی بن عبدالله بن عباس بن عبدالمطلب بودند. عباس( ۵۶ سال پیش از مسافرت- ۳۲ق.) عموی نبی بود. فرزندش عبدالله بن عباس (۶۸-۳ق) دارای اسم و رسم به ابنعباس از اصحاب سه امام اولیه شیعه ها و از مفسران بود. علی (۴۰-۱۱۷ق) فرزند ابنعباس، به وسیله خلفای بنیمروان به حُمَیمه، در جنوب شام تبعید شد. فرزند وی ابوعبدالله محمد (۱۲۵-۵۴ق) کانال داعیان و هواداران خویش را ساخت. ابراهیم (۱۳۲-۸۲ق) فرزند محمد، مشهور به ابراهیم امام، ابومسلم را به خراسان ارسال کرد. ابومسلم در ۱۲۹ق قیام علیه بنیامیه را آغاز کرد و آنها را برانداخت و بنیعباس به حکومت رسیدند. اولین و دومین قاضی بنیعباس، ابوالعباس عبدالله سفاح و عبدالله منصور، برادران ابراهیم و فرزندان محمد شماره تلفن مسجد قبا مشهد بودند.
نبو
تبارنامه بنیعباس
عباس
عبدالله
علی
محمد
سفاح
(۱۳۲-۱۳۶ق) منصور عباسی
(۱۳۶-۱۵۸ق) ابراهیم امام
مهدی عباسی
(۱۵۸-۱۶۹ق)
هارون الرشید
(۱۷۰-۱۹۳) هادی عباسی
(۱۶۹-۱۷۰)
امین عباسی
(۱۹۳-۱۹۸) مأمون
(۱۹۸-۲۱۸) معتصم
(۲۱۸-۲۲۷)
محمد متوکل عباسی
(۲۳۲-۲۴۷) واثق
(۲۲۷-۲۳۲)
مستعین
(۲۴۸-۲۵۱) معتمد
(۲۵۶-۲۷۹ق) معتز
(۲۵۲-۲۵۵) منتصر
(۲۴۷-۲۴۸) مهتدی
(۲۵۵-۲۵۶)
ادعای امامت
ابوهاشم فرزند محمد حنفیه و بلندمرتبه بنیهاشم در ۹۸ق بعد از دیدار با سلیمان بن عبدالملک، خلیفه بنیمروان درگذشت. بعضا منابع، از دیدار وی با محمدبنعلی و تفویض اسرار دعوت خویش به وی خبر دادهاند. محمد بن علی بعد ادعای امامت بنیهاشم کرد.[۱]
دعوت و قیام علیه بنیامیه
محمد بن علی در سال ۱۰۰ق دعوتگران خویش را به عراق و خراسان ارسال کرد تا عموم را به آل محمد (ص) دعوت نمایند. مقر اساسی او، کوفه بود. رهروان وی، خمس اموال و هدایا را برای وی میفرستادند. محمد بن علی به بازه ۲۷ سال (۱۲۵-۹۸ق) توانست، سازمان تبلیغی نهفته و منظم تولید و اداره نماید. بعد از فوت محمد بن علی در سال ۱۲۵ق[۲] داعیان و رهروان وی بنابر وصیتش، جانشینی پسرش ابراهیم را پذیرفتند.[۳]
زمانی که مروان بن محمد با آشوبهای فراوان و عدم قدرت در دست گرفتن آن روبرو بود، ابومسلم خراسانی به داعیان پیوست.[۴] وی در رمضان ۱۲۹ق در مرو قیام خویش را استارت کرد.[۵] قُحطَبة بن شَبیب، فرمانده لشکریان بنیعباس به سمت شهرهای فضا و عراق جنبش کرد.[۶] وی در محرم ۱۳۲ق به کوفه رسید. اما اندکی قبل از آن، ابراهیم در زندان مروان بن محمد درگذشت.[۷] ابراهیم به هنگام دستگیری، برادرش ابوالعباس عبدالله سفاح را جانشین خویش قرار اعطا کرد و از وی خواست به کوفه برود.[۸]
استارت خلافت
بنی عباس، (حکومت: ۱۳۲-۶۵۶ق) از مشهورترین سلسلههای خلافت اسلامی که بیشتراز پنج قرن در محدوده فعلی خاورمیانه حکومت داشتند. عمل امام راست گو (ع) و امامان آتی، در حین بنیعباس بود. دراین عصر، امامان و علویان و رهروان آن ها، در فشار و سرکوب شدیدی بودند. سیاست امامان در قبال حاکمان بنیعباس، تقیه و غربت از قیام و گاه گفتگوی مصرح با مسجد قبا مشهد خلیفه بود.
اولی قیام معروف علویان در طی عباسیان، قیام نفس زکیه و برادرش ابراهیم در ۱۴۵ق علیه منصور بود. قیام شهید فخ نیز در ۱۶۵ق بوسیله حسین بن علی علیه هادی عباسی شکل آدرس مسجد قبا مشهد گرفت.
کلیه خلفای بنیعباس از نسل محمد بن علی، نوه ابنعباس، مفسر دارای شهرت بودند. محمد بن علی داعیه می کرد که ابوهاشم، نوه امام علی (ع)، اورا به وصایت و امامت بنیهاشم گزینش نموده است. ابومسلم، داعی دارای اسم و رسم عباسیان، در ۱۲۹ق از مرو قیام علیه بنیمروان را استارت کرد که به سقوط آنها و آغاز خلافت عباسیان سبب ساز شد. پایگاه حکومت بنیعباس، بغداد بود. مشهورترین خلفای این سلسله، منصور (۱۳۶-۱۵۸ق)، هارون (۱۹۳-۱۷۰ق) و مامون (۱۹۸-۲۱۸ق) بودند. مستعصم واپسین خلیفه این سلسله بوسیله هلاکو خان امیر مغولها در سال ۶۵۶ق رزرو مسجد قبا مشهد کشته شد.
تبار
تمامی خلفای عباسی از نسل محمد بن علی بن عبدالله بن عباس بن عبدالمطلب بودند. عباس( ۵۶ سال پیش از مسافرت- ۳۲ق.) عموی نبی بود. فرزندش عبدالله بن عباس (۶۸-۳ق) دارای اسم و رسم به ابنعباس از اصحاب سه امام اولیه شیعه ها و از مفسران بود. علی (۴۰-۱۱۷ق) فرزند ابنعباس، به وسیله خلفای بنیمروان به حُمَیمه، در جنوب شام تبعید شد. فرزند وی ابوعبدالله محمد (۱۲۵-۵۴ق) کانال داعیان و هواداران خویش را ساخت. ابراهیم (۱۳۲-۸۲ق) فرزند محمد، مشهور به ابراهیم امام، ابومسلم را به خراسان ارسال کرد. ابومسلم در ۱۲۹ق قیام علیه بنیامیه را آغاز کرد و آنها را برانداخت و بنیعباس به حکومت رسیدند. اولین و دومین قاضی بنیعباس، ابوالعباس عبدالله سفاح و عبدالله منصور، برادران ابراهیم و فرزندان محمد شماره تلفن مسجد قبا مشهد بودند.
نبو
تبارنامه بنیعباس
عباس
عبدالله
علی
محمد
سفاح
(۱۳۲-۱۳۶ق) منصور عباسی
(۱۳۶-۱۵۸ق) ابراهیم امام
مهدی عباسی
(۱۵۸-۱۶۹ق)
هارون الرشید
(۱۷۰-۱۹۳) هادی عباسی
(۱۶۹-۱۷۰)
امین عباسی
(۱۹۳-۱۹۸) مأمون
(۱۹۸-۲۱۸) معتصم
(۲۱۸-۲۲۷)
محمد متوکل عباسی
(۲۳۲-۲۴۷) واثق
(۲۲۷-۲۳۲)
مستعین
(۲۴۸-۲۵۱) معتمد
(۲۵۶-۲۷۹ق) معتز
(۲۵۲-۲۵۵) منتصر
(۲۴۷-۲۴۸) مهتدی
(۲۵۵-۲۵۶)
ادعای امامت
ابوهاشم فرزند محمد حنفیه و بلندمرتبه بنیهاشم در ۹۸ق بعد از دیدار با سلیمان بن عبدالملک، خلیفه بنیمروان درگذشت. بعضا منابع، از دیدار وی با محمدبنعلی و تفویض اسرار دعوت خویش به وی خبر دادهاند. محمد بن علی بعد ادعای امامت بنیهاشم کرد.[۱]
دعوت و قیام علیه بنیامیه
محمد بن علی در سال ۱۰۰ق دعوتگران خویش را به عراق و خراسان ارسال کرد تا عموم را به آل محمد (ص) دعوت نمایند. مقر اساسی او، کوفه بود. رهروان وی، خمس اموال و هدایا را برای وی میفرستادند. محمد بن علی به بازه ۲۷ سال (۱۲۵-۹۸ق) توانست، سازمان تبلیغی نهفته و منظم تولید و اداره نماید. بعد از فوت محمد بن علی در سال ۱۲۵ق[۲] داعیان و رهروان وی بنابر وصیتش، جانشینی پسرش ابراهیم را پذیرفتند.[۳]
زمانی که مروان بن محمد با آشوبهای فراوان و عدم قدرت در دست گرفتن آن روبرو بود، ابومسلم خراسانی به داعیان پیوست.[۴] وی در رمضان ۱۲۹ق در مرو قیام خویش را استارت کرد.[۵] قُحطَبة بن شَبیب، فرمانده لشکریان بنیعباس به سمت شهرهای فضا و عراق جنبش کرد.[۶] وی در محرم ۱۳۲ق به کوفه رسید. اما اندکی قبل از آن، ابراهیم در زندان مروان بن محمد درگذشت.[۷] ابراهیم به هنگام دستگیری، برادرش ابوالعباس عبدالله سفاح را جانشین خویش قرار اعطا کرد و از وی خواست به کوفه برود.[۸]
استارت خلافت
مسجد قبا مشهد چه ویژگیهایی دارد؟